çok sağolun lan

arkadaşlar öncelikle şunu demek isterim ki bu sitedeki insanların samimiyeti ayrı ayrı inanıyorum. buraya gelirken sadece ve sadece eğlenmek için geldiğinizin de farkındayım, o yüzden duygularımı aktarırken kısa kesmeye çalışacağım.

bundan sonrasını okursanız sevinirim. okumazsanız da gibiniz sağolsun.

ekşide 2 yıldır yazarım. fena da yazmadığımı düşünürdüm hep. kafamdaki asıl öncelik "ulan şuna fikrimi nasıl kabul ettirsem, buna nası laf koysam" minvalindeydi. ortam öyleydi çünkü, soyutlayamazdın kendini. bu aptal kafa yapısının iskeleti belki eski nesillerce atılmıştır, bilemiyorum. ama hepimiz de bu yanlışı sürdürmeye kararlıydık. ortalık mal trollerle doluydu, bundan gazı alan normal insanlar da bir nebze bilmeden trolllük yapıyorlardı.

ama unuttuğumuz bişey vardı. yıllar önce ekşi sözlüğü bize ilk tanıtan, sözlüğü sevdiren şeydi hem de bu: eğlence, komiklikler. artık kimse komik tanımlar altına hayata dair eğlencelik şeyler yazmıyordu. herkes "ben haklıyım" modunda gerizekalı gerizekalı fikirlerini savunuyordu. insanlar nicklerinin altında dünyanın en önemli işini yapıyormuş gibi görünen canavarlara dönüşüyorlardı, aşılmaz kaleler koyuyorlar, duvarlar kuruyorlardı birbirlerinin arasına.

sonra inci çıktı abiler. tamamiyle saf, konsept kaygısı olmayan. gönlünüzün istediği gibi. birisi sana küfretse bile kötü bir amacının olmadığını bildiğin, senin de rahatlıkla küfredebileceğin bir ortamdı. insanların arasındaki tek soğukluk nicklerdi ki onlar bile komikti, bizi birbirimize yakınlaştırıyordu.

sonra zirve resimlerini gördüm, videolarını izledim. dedim ki ulan harbi adammışsınız. kendini göstermeye çekinmeyen bir yığın güzel insan. işte böyle birlikte olmanın keyfi ortaya çıkar, işte böyle bir rahat ortamda saklanmazsınız nicklerinizin, fikirlerinizin arkasına.

o yüzden sevdim hepinizi, o yüzden samimi buldum sizleri. ve o yüzden okumayacağınızı bildiğim halde bir saat kastırıp şu yazıyı da yazıyorum. ve işte o yüzden herşey için çok sağolun lan.