içimi döküyorum beyler 2

beyler şimdi içimi dökücem isteyen dinlesin isteyen taşağa sarsın. Umrumda değil.

24 yaşında eli yüzü düzgün bi adamım. Daha önce defalarca pgibologlarla konuştum ama buraya yazacaklarım kadar açık olmadım. bosna asıllıyım. Kocaelide doğdum. Ailem hep birbirinden uzak insanlardı.Bir tek babama tapatdım ilah gibi ama o heptan uzaktı bana..Öleli 2 sene oldu ama bir kere oğlum demedi bana. Bazen çok iyi makara yapardık beraber vakit geçirirdik ama o anlıktı işte onlar. Anneme gelince cahil ama birşey bildiğini sanan birisi. Aramız hiç iyi olmadı. Lise yıllarımı zehir etti. Babam umursamadı. ingilizceyi çok severdim. Nitekim turizm okudum. Genel kültürüm çok yüksektir. Akıllıyım ama çok üşengeçte bir adamım. Neyse 2010 yılına kadar iyi kötü geldim lakin ondan sonra herşey tak oldu.14 şubatdoğum günüm. Babam kanserdi. Hastaneye kaldırdım.4 gün sonra kollarımda öldü dedem gibi... Hani insan kaybedince tam kaybeder ya.Benimde öyle oldu. içimde hep bir odam oldu. Yüreğimde..Orda o kadar çok resim var ki.Saymakla bitmez.iyi, kötü her ne gibim duyguysa hepsi var. Saatlerce gezerim orda hala bile.

edit : takan varsa devam edeyim. Dertleşmem lazım. Artık yeter demeyi geçtim çünkü...