beyler konuşmak ne büyük ihtiyaçmış

yeni anlıyorum.

olm bu başlık ne olur ilerde silinir veya unutulur gider bilemem ama yazıcam.

http://www.youtube.com/watch?v=N1oPDQCxwek

başlıktan anladığınız gibi konuşmak lazım agalar. bunu şimdi anlıyorum. geç kalınmışlıklarımdan oldu bu eminim. vardır çoğumuzda mutlaka, ama ben yalnızlığa tur bindirmek üzereyim. her ne kadar kendi kendime 'yok hacı iyiyim boyle' desem de var bir yerlerde bir ekgiblik. işin kotu tarafı ekgibliği biliyorum, bu ekgibliği neyin gidereceğimi de biliyorum ama nasıl gidereceğimi bilmiyorum.

çok prensipler edinmiştim yeni hayatıma başlarken. başka bir ülkede, başka bir dilde, başka insanlarla başladığım yeni hayatım. Daha ilk gece geçtim aynanın karşısına dedim ki: 'olm bak, herşey yalan. ilk 6 yılın planını yapıyoruz iyi dinle. ilk önce şu üniversiteyi bitir, bir iş bul, kira da olsa kafayı bir yere sok, sonrası askerlik kısmetse' diye.

tüm bu planlar için 2013 hatta 2014'ü hedef koymuştum. yıl 2012 aga. 1-2 sene planlarımın önündeyim. üniversite erken bitti, sağlam kastım zütümden kan geldi ama değdi. iş de bulduk istanbulda, dolayısıyla artık kira da olsa kendi evim var. bir yatağım bile yoktu eve girerken. bizimkiler verdi bir çalışma masası ve de birkaç parça mutfak eşyası. sonrasını toparlamaya başladım yavaştan. yavaş yavaş usta, tane tane. işte dedim olm işte şimdi yeni hayatındasın. ekonomik olarak bile özgürlüğünü ilan etmek yeter de artar sana. kendi yağında kavrul işte. işini de seviyosun daha ne.

dahası var aga. insanoğluyuz ya doymuyoruz işte. saçma gelirdi bana hep, babamın verdiği parayla gidip kız arkadaşı edinmek sonrasında da yeyip içmek. kendi kendime anca yetiyodum zaten. diyceksin ki şimdi ulan baban sanki onun babasından aldığı parayla goturmedi mi yeyip içmeye kız arkadaşını? haklısın birader. ama bana saçma geliyodu işte. babamın çalışrak kazandığı parayı benim kendi gibimin derdine harcamak. yapamazdım olum, bana göre değildi işte.

easında vardı bir kız. (ulan oldum olası bu liseli kız arkadaşı muhabbetlerinden nefret ederim amk.) dedim ki, karşısına çıkacaksam adam gibi olmalı. ortak birşeyler yapmak istiyorsam hani bu iki tarafta da müşterek olmalı. şunu diyorum ki, kızı ta ilkokuldan tanırım. benim gibi düşündüğünü de bilirim. konuyu çok açmak lazım gelmez buralarda, çünkü sosyal sorunlarımı gidip kendim halledemeyip başkasından fikir dilenemem amk. zaten baştan beri anlatmaya çalıştığım da o ya.

neyse aga, bu kız inşallah bu sene okulu bitiriyor. sonrasında mutlaka görüşeceğim. herşeyden öte ortak bir gelecek istediğimi soyleyeceğim ona.

şimdi diyeceksin ki bunların ne alakası var, konuşmakla. söyliyeyim. her ne kadar prensiplerim olsa da ve kızın hal-tutumlarını bilip kendim nasıl olmasını düşünüp istesem de, ara ara 'ah be şimdi bile birlikte olabiliriz aslında bu kızla' demekten alamıyorum kendimi. ama işlerimi daha da düzene koymak gotu tam olarak garantiye de almak istiyorum. sebep odur ki bu yalnızlık. sebep odur ki bu ekgiblik. ve de sebep odur ki konuşamamazlık. bu saatte bile loş abajur ışığı altında kodlarımla baş başa, yalnızlığa bir kez daha selam ederken ben, belki de sırf gerekli - gereksiz prensiplerim yüzünden konuşamadığım insana ya da insanlara olan özlemimi içime atacağım, kendimi 'yalnızlık iyi be aga' demekle avutmaya devam edeceğim dostlar.

ne yapın, ne edin konuşmaktan çekinmeyin. ama bu işin prensiplerinizin, uzun vadeli planlarınızın da önüne geçmesine izin vermeyin. hayatında facebook, twitter kullanmamış olan ben, insanların sırf kendi egolarını tatmin etmek adına nerede olduklarını, ne yaptıklarını ve abuk subuk çekildiği fotoğrafları paylaşmalarını anlayamamış olan ben, sanal değil reelde istiyorum konuşacağım insanı. bekleyeceğim de gelene kadar. hem de hep boyle, hiç sesimi çıkarmadan.