bebe biskuvisi

yazmayacaktım, kutsallaş(tırıl)mış bu insana dokunmamak gibi bir ahdım vardı. ama o güdü, o lanet olası popülerleşme güdüsü yok mu, yaz ulan dedi bu adamın altına yaz ki namın yürüsün, koca sözlük deryasında ismin bir kaç kişiye daha görünsün. geceleri kabusum oldu soğuk terler içinde fırladım yataktan bir hışımla bilgisayarı açıp gofret beyin başlığına girdim, yine de, her şeye rağmen kontrol ettim kendimi, tutkularıma arzularıma bilinme hırsıma gem vurdum. ta ki o ana kadar, kendisine karşı direnilemeyen o allah'ın belası zaman dilimine kadar. ve işte yazıyorum, ve işte ilk kez bütün erdemlerimi ardımda bırakıp buraya bir şeyler karalıyorum. alın lan alın, alacağınız olsun gofret beyin fanları, onu her hafta en beğenilenlere sokanlar, okuyun işte benim yazdıklarımı, haberdar olun benden, bilin beni, böyle biri var deyin. siz farkında olmayacaksınız belki ama ellerim titriyor şu an, klavyenin üstünde göz yaşlarına boğulmuşum. lakin ne önemi var, sizin beni buraya çeken gücünüz karşısında neyin önemi var ki zaten. alın bir erdemin daha dünya üzerinden silinişini izleyin ve gurur duyun kendinizle.

edit: çaylak halimle sana laflar hazıladım. kabahat bende biliyorum, yazmayacaktım bu entryi ama hani mehmet ali kılıçbay kelimeler ve şeyleri çevirirken las meninasın büyüsüne kapıldığı için çevirdiğini yazıyor ya. biz de yiyoruz tabi, bütün o kapitalist kaygılarını sakladığını sanıyor ve biz okuyuculara ayarlardan ayar beğendirerek siz zaten malsınız diyor. bu da çevirinin berbatlığını maskeliyor işte. amma ve lakin, yukarıdaki entry kılıçbay kafasıyla yazılmamış olup içten gelen bir feryadın ürünüydü, akıntıya kapılmıştım. ama talih dönüp dolaşıp bu entryi bana yedirdi, popülerleşmenin laneti peşimi bırakmadı. ben de sana diyorum ki, desti izdivaça çıkasın esra erol'un sohbetine katlanıp, yaşlı teyzelerce alkış tufanına tutulasın emi. nokta.