abi sert vurma diyen kaledeki çocuğa

biz ufakken sokaklarda çocuk kaynardı herkes birbirini tanırdı arkadaştı. o kadar çok çocuk vardı ki 3-4 apartmanı bi mahalle sayar yolun üst tarafındaki 3-4 apartmandaki çocuklarla(yani diğer mahalleyle) mahalle maçı yapardık. o simitler, saklambaçlar, 9 aylıklar, sofiskolar, 11'ler, züt kazımacalar... her türlü oyunu mahallece oynar mahallece dağılırdık. herkesin annesi babası da yakın saatlerde eve gelir evlerin/apartmanların camlarından benzer saatlerde haykırırdı isimlerimizi akşam yemeğini yemek için eve çağıracaklarında. bizim mahallede her şey moda modaydı sonra. futbolcu kartıysa herkes futbolcu kartı oynardı sonra elektrik boruları ve elektrik bantlarıyla yaptığımız harika fişek tüfekleri, saçmalı tabancalarla mahalle çocukları olarak sinir olduğumuz mahallenin geçimsiz insanlarının camlarına saçma atıp kaçmalar, tasolar ve şuan aklıma gelmeyen onlarca şey işte... mahalle çocukları olarak organize olur mahalledeki bakkallardan dondurma çikolata işte bi çocuk neye özenirse gider aşırırdık sonra. çocukluk aklı bi de heyecan arama var tabi o yaşlarda. mahallede boş arsalar vardı. oralarda yaşlılar sonbaharda falan kışa kahvaltılık diye kazanlarda salçalar kaynatırdı gider başlarında beklerdik bize de biraz versinler diye... öyle de uzar gider işte panpalar. özlüyorum lan çocukluğumu çok güzel günlerdi amk..