ne kadar sıradan hayatlara sahibiz

16-17 sene işini bilmeyen çavuşlar tarafından eğitim alalım, ne için ölündüğünü bilmeden askerlik adı altında sömürülüş. onca genç beyin heba.

sağlam gidip ruhen depresif bir halde topluma yeniden alışma sürecinde şişko, bıyıklı, ciğeri beş para etmezlerin eline iş diye bakmak. verilen iş, verilen para ve harcanan emeğin karşılığının uçurumlar olması.

ya da memur ol.

birini sev, evlenmek için para biriktir, yine ciğersizlere xxx ay vade ile para sağlama.

çocuğunu okula yolla, devlet mi özel mi? şimdi bakıyorum da devlet okulları minik birer pgibopathaneye dönüşüyor.
özel ise tam bir ticarethane.

o çocuğu at gibi sınavdan sınava sok, beyni sulanmış halde senin yaşadığın hayatı tekrar yaşasın.
para da önemli, ama köpeği olmamak gerek.

ee noldu amk yaşın oldu 30-35, gençken özgür ruh ile çıktığın bu hevesli yolda, rutin, 1500 küsür maaş alan bir memur, ya da serbest meslek sahibi,ya da patronunun göbeği altında ezilmiş, tek sosyalliği sokakarası kahvehanelerinde oyun oynayan varlıklar haline gelişin...

bu ömrün boyu devam edecek, olabildiğin kadar hür ol, toplum seni ne kadar pislik görürse görsün.