poşetteki bira şişelerini şangırdatmamak

muhafazakar bir muhitte yaşayan her gencin tekelden aldığı biraları eve sokana kadar başarmak zorunda olduğu zorlu görevdir. ilk başlarda zorlanırsınız, poşeti öyle mi tutsam böyle mi tutsam diye ama zaman geçtikçe tecrübe kazanırsınız ve adeta bir jonglör gibi taşırsınız o poşeti.

bu stresi yaşamak zorunda kalan herkesin tabii olduğu sınav da şudur: tekelden çıkıp kimseye çaktırmadan apartmanın girişine kadar gelmiş olan genç etrafı kol açan ettikten sonra asansöre yönelir ve asansörün 10. katta olduğu görünce küfürler birlikte tuşa basıp asansörü çağırır. asansör tam 1. kata geldiğinde apartmanın kapısını sakalı daşşağına uzanan muhafazakar hacı bekir ökkeş amca açar ve içeri yanına gelir 'heeassselamünn aleyyküüm delüüğanlıı' der. genç o esnada kafada hesaplar yapmaya başlamıştır bile; lan bu adam 4. katta biz 7. kattayız, 4e kadar şişeleri şangırdatmazsam iyidir. asansöre binilir hacı bekir ökkeş amca 4 e basar yukarı doğru çıkılır ve tam asansör durmak için yavaşladığında allahın belası eylemsizlik ilkesi işlemeye devam eder ve o frenle birlikte en fazla 2cm yukarı hareketlenen bira dolu poşet tekrar eski yerine geldiğinde malum ses duyulur. o an kapıya yönelmiş hacı bekir ökkeş amcanın kafayı geriye çevirip de o an gence bakışı çok manidardır (gibtim belanı gavat, camide, yolda, yolakta herkese anlatacam yediğin taku, memleket elden gidiyor.)

zaten bu olaydan sonra o bira şişelerinden hayatta ses çıkmaz çünkü siz bu konuda bir sensei, master yoda, fenafillah olup bira poşeti taşırken eylemsizlik kanunu hesapları yapan bir genç olursunuz. yıllarca derslerde öğrenemediğimiz fizik kanununu nasıl öğreniyoruz. ulan mahalle baskısı sen nelere kadirsin.