ne zaman hatırlasam gülerim

başımdan geçen ve unutamadığım olaydır.

6-7 yaşlarındayım. o zamanlar taso, sporcu kartı falan biriktirirdk. mahalledeki tüm çocuklar hakan'la ortak olmak isterdi. çünkü en fazla kart ondaydı ve herkesi yeniyordu. mahallede ondan sonra en fazla karta ben sahiptim. bir gün güçlerimizi birleştirmeye karar verdik ve ortak olduk. artık poşet poşet kartımız vardı. herkes bana imreniyordu.
bir gün hakan yanıma gelip malatya'ya taşınacaklarını söyledi ve tüm kartlarini bana bıraktı. artık kartların ve mahallenin tek hakimi bendim. ya da ben öyle sanıyordum. çok fazla kartım olduğu icin herkes yenilmekten korkuyordu, beni oyunlarına almıyorlardı. haliyle bu durumdan çok sıkıldım ve kartları yağma yapmaya karar verdim.
tüm mahalleye haber saldım ve çocukları bizim balkonun altına topladım. hepsi çok heyecanlıydı. onlar kartlari assaga atmami beklerken ben de gizlice kartları yırttım ve tüm kartlara bir gûzel balgam attım. sonra çocuklara yağma yaptim. herkes birbirini eziyordu. bir sûre sırıtarak izledim.
ve sonra şu sesler: 'iy tükürmüs muallak, balgam atmıs, yırtmış... ' ağlayanlar bile vardi.