büyü bozmak

ben alanyadayken babam gidip okulla görüşmüş ve okulda bir süre idare edeceğini söylemiş. bu sefer olay büyümüş ve tüm sülale toplanmış herkes birşeyler araştırıyordu. dayılarımın kolları uzundur ve memleketleri olan gaziantepten görüşmeler yapıyorlardı. en küçük dayıma bir gün telefon geldi ve dayım yakın bir arkadaşını kaybetmiş, izmire gitmesi gerekiyordu. uğurladık ama ben belirgin birşey görmesem de rüyamda sürekli gölge ile beraberdim. hala olaylar aynı şiddetiyle devam ediyordu. o gece annanem başımda kuran okudu ve ben öyle uyudum. saat kaçtı bilmiyorum ama birisi bana seslendi. bir anda gözlerimi açtım. gözlerimi açamıyordum sürekli kapanıyordu ama duyduğum ses karşısında irkilmiştim. bir anda tekrar seslendi. ve korktum. ses tanıdık bir sesti. dayımın sesiydi. yataktan çıktım ve odanın kapısını açtım. evin antresi biraz uzundu. bir uçtan diğer uca 15 metre mesafe vardı. dış kapının önüne doğru bakınca dayımı gördüm. evde gram ışık yok. sokak lambasının mutfaktan sızdığı kadarı görünüyor ve onun haricinde hiçbir ışık yok. ama ben dayımı görüyordum. uyku sersemi olarak "dayı sen gitmedin mi?" dedim. cevap vermedi. meşhur siyah bir gözlüğü vardı ağır abi olduğu dönemlerde. o vardı gözünde. elini gözlüklerine atıp gözlüğü bir kaldırdı. gözleri kıpkırmızıydı. o an tüylerim diken diken oldu. hastanedeki kadın gibi gözleri ve yüzünde bazı yerler sürekli hareket ediyordu. şey gibi düşünün ekran kartınız daha güçlü bir oyunu kaldırmadığın da grafik hatası verir ya aynen öyle. neyse onu görünce bir anda alanyada yaptıklarını hatırladım.