büyü bozmak

mağarada üzerime çöktü ve yine işkence yapıyordu. sonsuza kadar bana bunu yapacağını, o büyüyü neden bozduğumu ve bunun için ben ölene kadar da devam edeceğini söylemişti. canını almadan peşini bırakmayacağım demişti. bunların hepsi geldi gözümün önüne. dayımın kılığındaki varlığın gözlerine bakamıyordum bakış açımı yavaşça indirmeye başladığım da dayımın da burun deliğinin 1 tane olduğunu gördüm. sonralardan yaptığım araştırmalarda her ne olursa olsun insanı tam taklit edemeyeceğini, ekgibliklerinin olacağını öğrendim ama o an bunu bilmediğim için korkudan ölmek üzereydim. dayımın ayakları tersti. gözlerimi kapattım ve 1 kalp krizi daha geçirmişim. ayıldığımda yine hastanedeydim ve annanem sürekli kuran okuyordu. etrafımdaki herkes yasin suresini okuyordu. ayıldığımı fark etmediler ve yarım saate yakın dinledim. sonra annem gördü ve sarıldı. ilk defa annemi öyle ağlarken gördüm. "affet beni oğlum benim yüzümden" diyordu. ben de önemli olmadığını dayanabileceğimi söyledim. sonra gaziantepte cinci fatma diye bir kadından bahsetti. onun yanına gideceğiz o kadın bozacak bu büyüyü dedi. tamam deyip ilaçların etkisiyle uyudum. birkaç gün sonra hastaneden çıktık ve aynı gün gaziantepe yola çıktık. cinci fatma için sıraya giriliyormuş ve dayım 4 ay sıra var diye ağırlığını koymaya çalışmış. ama o kadında işe yaramaz. gaziantepe indikten sonra akrabaların yanına gittik ve biraz dinlenip cinci fatmanın evine doğru gitmeye başladık.