burada bazı düşüncelerimi yazıya dökeceğim

@12 öncelikle yalnız olmadığını ve hayata dair kazandığın bu bakış açısının sırf çoğunluğa uymuyor diye uygunsuz bir durum olduğunu düşünme. elbette barınma beslenme gibi temel fizyolojik ihtiyaçlarını karşılamak için gayret göstereceksin. ancak bundan sonrası tamamen senin seçimlerine kalmıştır.her insan neye eğilimi varsa ona yönelir. parayı ve parayla sahip olabileceği şeyle mutlu olacağını düşünen insan paranın peşinden koşar.iç huzuru yakalayım en önemlisi bu diyen insan huzurun peşinden koşar. önemli olan kendi iç dünyana ses verip ne istediğini anlaman. çevrendeki sana çözüm bulmanı tavsiye eden insanlar senin iyiliğini istiyorlar ama aslında bu bir sorun değil.o orduya katılmak zorunda hiç değilsin.

üşengeçlik konusunu ayrıca ele almak istedim. karamsarlık sana hiç bir şeyin mutluluk getirmeyeceğini fısıldar durur kulağına.ama şundan emin ol mutlu olabileceğin bir çok şey var ve bunlar elinin altında. hayata ve kendine olan inancını kaybetmemeye çalış. depresyona öyle tak die çare bulamazsın zaten. kelin ilacı olsa ben çoktan sürmüştüm başıma.

edit : ''insanlar önce para kazanmak için sağlıklarını, sonra da sağlıklarını kazanmak için paralarını verirler.'' Von Getty