ayran

“ Bugün istanbul’dan hareket eden bir zat mevaki-i harbiyenin her hangisine gidecek olursa güzergahında müteaddid erzak çuvallarının, yağ tenekeleriyle fıçılarının adeta birer tepe teşkil ettiğini görür. Seyahatine devam etikçe gece gündüz yollar kıtaata çay, ayran, ekmek veren askeri çayhanelere, erzak kafilelerine rast gelir. Arabalarla, develerle taşınan, hiçbir zaman arkası kesilmeyen erzak kafileleri kamilen orduya gider. Bu âlî himmetler sayesinde ordumuz bu muharebede iaşe hususunda zerre kadar sıkıntı çekmemektedir. Muharebenin en şiddetli demlerinde bile mermi tufanı içinden geçilerek avcı siperlerindeki kahraman askerlerimize sıcak yemekler zütürülüyor. Saatlerce devam eden müthiş bir muharebe ile yorulmuş, bunalmış bir askerin önüne getirilen nefis ve pek latif sıcak çorba ile etli sebzeyi ne derin bir zevk ile yiyeceği memnuniyetle yediği bu yemekten de ne büyük faide göreceği muhtac-ı izah değildir. Sıcak yemeği, soğuk hoşafı önüne kadar getirilen, cebine fındık, üzümü dolduran, eline sigarası verilen bu asker yeniden iktisab-ı şevk ve kuvvet ederek muharebesine saatlerce devam eder. Nitekim bizim kahramanlarımız da avcı siperlerini haftalarca, aylarca tahtgah-ı celadetleri ittihaz etmişlerdir.”- M. Burhaneddin, “Çanakkale Mektubu”, ikdam, Nu. 6613, 16 Temmuz 1915

http://www.osmanlicaturkce.com sözlük adresi bu da zütünüzü gömüp okuyun, gibtirtmeyin belanızı.