ıtiraff ediyoruzzzzz

günah çıkarmak gibi olucak ama.

en yakın arkadaşımın eski sevgilisini gibtim ama hala biraz pişmanım fakat onlar bitireli epey olmuştu . bu hafifletici bi sebep olurmu bilemem ama bi burukluk var içimde. kızla bidaha hiç görüşmedim

babamın cebinden üniversiteye gelene kadar sürekli bişiyler çarptım.

ablamın bilekliğini bozdurdum kaybetmişsindir ayağına yattım görmedim dedim .

ilk okulda biraz içine kapanık bi çocuktum kimseyle muhattap olmazdım ve pgibolog pgibolog gezdirdiklerini hatırlıyorum.

doğum günümde bana gelen bi kaç hediyeyi başka arkadaşıma hediye ettim.

açtığımız studyo için 4 kez kendi telefonumu kirayı ödemek için sattım babama kaybettim çaldırdım tuvalete düşürdüm gibi aptal yalanlar söyledim

arkadaşlarımda dışarıya çıkıcakken cebimde param olmadığı için hasta numarası yapıp evde takılmak zorunda kaldım.

ilişkilerimde ya çok odun oldum veya çok kitap okumanın ekgibliğini yaşadım. yani dünyada sevgi aşk heyecan o duygu her neyse artık roman karakterlerindeki gibi değil orjinal değil yada bazen duruyosunuz ya araya müzik girmesi gereken anlar gibi düşünün öyle bişey yok sessizlik böyle yani hiç bişey.

kız arkadaşıma söz verdiğim halde astımım var ilaçları aldığım günden beri kitaplığın çekmecesinde ve henüz dokunmadım.

lise döneminde ilk aşık olduğumu sandığım kız hayatımın dıbına koyunca bütün arkadaşlarıyla öyle yada böyle bişiyler yaşayıp kafama göre intikam aldım onlarla arasını bozdum bu evreden sonra ismimin başına bin eklenmesine sebep olucak ne varsa yaptım. bisürü kalp kırdım bi çok insanın duygularıyla oynadım

şuan sevgili olduğum kızı çok seviyorum ve daha önce giblemediğim bi çok kızı gibtiredip bıraktığımdan dolayı bin türlü beddua yediğim için bi gün onu kaybedicem diye düşünüp korkuyorum.

hayatım yaklaşık 3 haftadır yolunda gibi biraz maddi sıkıntı dışında herşey yolunda öğrenciyiz işte dıbınakoyim umarım herşey güzel olur kimsenin tadı kaçmasın saygılarımla..