şöyle evlensem tatlı bir kızım olsa

kulağını zütüne dayıyorsun, osurdu mu acaba diye. emin olamıyorsun, bu sefer burnunu dayıyorsun kokluyorsun. çıktı mı acaba gazı diye. el kadar bişey, derdini diyemiyor, neresi ağrıyor kimbilir. belki de aç. için parçalanıyor o ağladıkça. gecenin 3 ünde fırlayıp kalkıyorsun, çığlık sesine, ama rtalık süt liman. oysa yemin edebilirsin ağladığna. ama ağlamıyor aslında, bilinçaltın sana oyun oynuyor.

biraz büyüyor. etrafta gördüğün ne kadar oyuncak varsa almak istiyorsun. ama oynayamaz biliyorsun. gözün kalıyor. bi büyüsün hele hepsini alıcam oğluma diyorsun. bebek kokuyor. süt kokuyor. teri bile güzel kokuyor tarifsiz bir koku. bildiğin hiçbir güzel kouyla örtüşmeyen cennetten mi gelmiş nedir, çok acayip gereksiz güzel kokuyor. 3 milim mama içiyor ilk zamanlar. bu ne lan diyorsun kuş kadar midesi var halbuki. sıçsın osursun diye nöbet bekliyorsun, gaz sancısı çok lanet birşey çünkü. hayata dair planlar yapıyorsun ama bir gün sonrasını planlayamıyorsun. ne olacağı belli değil. çocuk var olum, artık ona tabisin, o ne isterse öyle oluyor.

arada bir kalkıp kontrol ediyorsun, nefes alıyor mu diye. bak yamuk yatıyor boynu tutulacak diye korkuyorsun ama hiçbirşey olmuyor kerataya. öyle yatmayı seviyor.

emekliyor sonra. garip şekillerde. komik oluyor. bazı şeylerin farkında o da nazı geçiyor sana biliyor, şımarıyor kızamıyorsun. hoşuna gidiyor, oğlum deyip basıyorsun bağrına ciğerlerini dolduruyorsun mis kokusuyla.

ilk adım atışına şahit oluyorsun. düşünüyorsun, adım atmakta bile zorlanan insanoğlunu uzaya çıkması çok saçma geliyor. ama bir iki derken yürümeye başlıyor. direksiyon hakimiyeti yok tabi ilk zamanlar. düz gidemiyor. oraya çarpıyor buraya çarpıyor. canından can gidiyor. utanmasan onunla ağlayacaksın. düşüp kafasını çarpıyor, sudan çıkmış balığa dönüyorsun. bişey oldumu acaba diye. hemen babanı anneni arıyorsun kafasını çarptı diyosun doktora zütürcem, saçmalama bişey olmaz diyorlar ama kaptığın gibi soluğu hastanede alıyorsun. hiçbirşey dindirmiyor içindeki telaşı. teselli olamıyorsun. gece boyu 5 dakkada bir kalkıp kontrol ediyorsun. bütün gece uyamadan işe gidiyorsun ama uykusuzluk nedir bilmiyorsun.

babba... diyor. annnnee... diyor. can evinden vuruyor seni. ne kucaklamaya ne öpmeye ne koklamaya doyuyorsun. gözlerin doluyor, çaktırmamak için türlü takla atıyorsun. balkona çıkıp sigaraya sarılıyorun. daha fazla durmuyor o gözyaşı göz pınarlarında süzülüp düşüyor elinin üstüne. anlıyorsun ki, baba olmuşsun... anlıyorsun ki büyümüşsün... anlıyorsun anne nedemek baba ne demek. ve gerçekten anlıyorsun annene hak veriyorsun, hep derdi ya, anne baba olunca anlarsınız lafını.