dodolor

hayatın esasen ne kadar bin olduğunu ve fakat buna rağmen benim dimdik ayakta durmam gerektiğini gözümün içine içine sokmuş bir adem oğludur.

hayat hakikaten bin olduğu kadar da tuhaf. çok değil, bir kaç hafta öncesine kadar benim için ''kafamı bozarsa çok pis şeyler olabilir!'' insanıyken, hiç beklenmedik bir anda, hiç umulmadık bir diyalogta, bana belki de hayatımın tavsiyesini vererek, önüme eğdiğim kafamı ''noluyoruz olm?'' edasıyla yukarı kaldırmama sebep olmuştur. kendisine kadıköy'de bira ısmarlayarak bilahare teşekkür edeceğim. ama biraz bekleyecek.

artık biliyorum ki, hayatta her an her şey olabilir. artık hiçbir şey beni şaşırtmıyor zira. misal, yarın bir gün bu adam bana fevkalade bir ipnelik yapabilir. (ha, yaparsa zütünü keserim, o ayrı.) birbirimizden nefret bile edebiliriz. ama o da, ben de o kadar güçlüyüz ki, bu saatten sonra, birbirimize hayatımız boyunca saygı duymaktan başka yapacak bir şeyimiz yok. ne mutlu bize.