dayanamicam anlatiyorum

ben carsamba gunleri ogleden sonra atlayip fabrikaya gidiyordum. sabah 8:40 10 dersim vardi. cikip arabayla, yorgunsam otobusle eskisehir e gidiyordum. cumartesileride ugruyordum. yani haftada 2 gun. sinav fln varsa carsamblari gitmezdim.

babaminda emekliligi yaklasmisti (42 dogumludur kendisi) amacim onu emekli edip sirkette genel mudur vs. bir pozisyona sokmakti.

istemiyordu ama o kadar yillarca omrunu vermis adam calismaya, emekli olunca yerinde duramiyicak daralicakti, tahmin edebiliyordum

babam istemedi.

"sizlerle vakit geciricem" dedi.

"hepinizle gurur duyuyorum ve artik calismak istemiyorum" dedi. cok iyi anlamistim. hakkiydi. hala kazayi unutmadigini, duydugu sucluluk duygusunu da cok iyi hissediyordum. artik hayattaki tek gayem anami babami mutlu etmekti.

tabi nihali de.