trabzon

Trabzon,bu ülkenin belki de en asil,en cesur,en dürüst insanlarının yaşadığı yerdir.ama zor şehirdir, insanı da zordur. anadolunun gibindirik şehirlerinden gelen ezikler ya da büyük şehirlerde orta halli (genelde memur) ailelerin silik-düz çocukları okumaya geldiğinde (ki maalesef üniversitesi bu tiplerle doludur)haliyle oranın havasına da,sertligine de,sıcaklığına da,kalburüstü kültürüne de uyum sağlayamaz ve genelde arkasından sövmeye başlar.
trabzon insanı çok renklidir, zekidir,güçlü karakterlidir ve güçlü karakterli yabancı ancak kabul görebilir.
onun içindir ki tüm ezik öğrenciler, platonik aşk yaşadıkları kızlar ekseriyetle trabzon'lularla takıldıkları için, trabzon'u sevmezler,her fırsatta kötülemekten geri durmazlar. adam gibi bir sürü adamsa ayrıldığında aklını ve kalbini orada bırakır.
ankara'da büyümüş fener formasıyla ortalıkta fink atmış sünepe ,trabzonda o formayla gezmeye kalktığında bi çuval dayak yer.bu trabzon'un zorbalığı değil, asaletidir.kimsenin zütünde gezmeyen, kendi değerlerine sahip çıkan yapıdadır insanı. Trabzonspor da bunun en büyük göstergesidir.
trabzon'lu kızı gibtiğini söyleyerek bir şekilde çamur atmaya çalışan çirkef köpekler, büyük ihtimalle karı kız ndıbına trabzonlular tarafından çok acı tecrübeler tattırılmış garibanlardır.

Forza Trabzon!