ölüme çare arayan bir komşumuz vardı

onu motive eden güdünün ne olduğunu bilmiyorduk fakat bu belirsizlik bizi tahmin yürütmekten geri bırakmıyordu. vaktiyle ölen karısının acısıyla mı girişmişti bu işe? yoksa azrail'in yüzüne bakmaktan mı korkuyordu? belki de hayatının ne kadar taktan olduğunu fark edip ikinci bir şans yaratmak niyetindeydi. bilmiyorduk.

bildiğimiz tek şey, evinden hiç çıkmadığıydı. ayda bir evine erzak getiren hüseyin'den başka kimse görmemişti nasıl bir ortamda çalıştığını. hüseyin erzağı bıraktıktan sonra sarardık etrafını, çalışmalar nasıl gidiyordu? iki kelimeyi bir araya getirmekten acizdi hüseyin, bizim de hoşumuza gidiyordu bu durum. kelimeleri ağzında gevelemesi bize komşunun başarısızlığını çağrıştırıyordu, çünkü gerçek bir başarı geveleyerek değil, haykırarak ifade edilir hele hele ölüme karşı alınmışsa.

belki de bencilliğimizden kaynaklanıyordu bu tepkimiz. komşu ölümü yenebilirse bizle paylaşır mıydı bu bilgiyi? sanmıyorduk. dolayısıyla onun başarısızlığı devam ettiği sürece, içimiz rahattı. ara sıra kahvede, pazarda muhabbetlere konu olurdu. biri diğerine sorardı, ne oldu bir gelişme var mı delide, diye. halbuki mahallede hiç kimsenin bilgisi bir diğerinden fazla değildi bu konuda. yok derdi beriki, derin bir soluk verirdi ikisi de.

bir gün mahalleye bir yabancı geldi, doğruca komşunun evine yollandı. kapıyı çaldı, içeriyi görme umuduyla arkasında bir kalabalık birikmişti. kapı hafifçe aralandı, bir dakika kadar konuştular ve genç yabancı içeri girdi. herhangi bir bilgi koparamayan kalabalık, çemkirircesine delinin deliyi çektiğine dair sohbet etti kendi arasında. anneler bir kez daha tembihledi çocuklarını delinin evinin önünde oynamasınlar diye.

gel zaman git zaman, komşu, genç oğlanla çalışmalarına devam etti. gencin gelişinden yaklaşık iki ay sonra bir gece komşunun dış kapısının açık olduğunu fark ettik. civarda bulunanlar merakla içeri seğirtti. elinde içi sıvı dolu bir şişe, yüzünde bir gülümsemeyle yerde yatıyordu komşunun cansız bedeni. orada bulunanlar bir anda açgözlülükle şişeye davrandılar fakat şişe hassastı, hoyratlığa gelmezdi. bir anda tuzla buz oldu kalabalığın elinde.

o gecenin sabahında kahvede gencin azrail aleyhisselam olduğu konuşuluyordu. sevgilisini kimseye yar etmemişti.