fakirlik anılarımız

küçüktüm. başlıkta dediğim gibi fakirdik ve manava ananas gelmişti ben de ilk defa görmüş normalde yokluk nedir bilen şımarık olmayan bir çocuk olan ben alalım diye tutturmuştum. muzun pahalı olduğu zamanları diyorum, ananas kim bilir ne kadardı.

annem babam birbirine baktı babam elini cebine attı birkaç bozukluk vardı. ben o sırada alalım diye ağlanmaya devam ediyorum tabi. annem başını salladı onaylama niyetiyle. yarın bir ekmek az alırız dedi belki gözleriyle sadece, bilemiyorum. ben o sırada sadece bencilce istemekle meşguldüm.

babam zordan gülümsedi alalım oğlum dedi. sevindim, girdik manava aldık ananası eve geldik ananasa bakıyoruz. babm yattı. kasadaki kız bunu iki gün bekletin falan demişti ama kim bekleyecek anneme yiyelim dedim karpuz dilimi gibi kesip verdi bi dilim. bir kere ısırdım ve beğenmeyip bıraktım. kalanını yemedim.