bu şehre ne umutlarla gelmiştim halbuki

kapıyı açıp açmamakta kararsız kaldım.hem bu kız benim kaldığım yeri nerden biliyordu amk kafam karma karışık olmuştu.
biraz bekledim bıçağı mutfağa kodum tekrar adımı söyledi orda olduğunu biliyorum aç bi kapıyı dedi

dedim giberim böyle işin ızdırabını yaktım ışığı açtım kapıyı. uykudan yeni kalkmış gibi davranacaktım

hayırdır gecenin bu saatinde dedim

hiçbişey demiyor öyle suratıma bakıyordu.

iyi misin dedim.bi taraftan da merdivenler bakıyorum kimse var mı diye ama kimse görünürde yoktu.

merhaba dedi adımı söyledi.bu kız benim adımı bi başka söylüyordu amk ya da bana öyle geliyodu.o durumun içinde bile bi sıcaklık kaplıyordu içimi yine gülümsemek geldi içimden. içeri gel kapının önünde durma öyle dedim

neyse girdi içeri ne içersin evde pek bişey yok kahve alır mısın dedim

yok teşekkür ederim ben seninle konuşmak için geldim dedi

iyi konuşalım da sen benim evimi nerden biliyorsun dedim

barda söylemiştin ya fikret abinin evinde kalıyorum diye dedi

iyi de sen fikret abinin evini nerden biliyosun dedim

bir ara benim bi arkadaşım da burda kiracı olarak kalıyordu dedi fikret abinin evi diyince anladım burda oturduğunu dedi

içimden bi hasgibtir çektim belki de bugün beni kovalayan herif geçen sene burda kalıyordu. belki de normal arkadaşlarından biriydi ama o herif olma ihtimali de vardı belki de. resmen açıktaydım amk.

toparladım kendimi öyle mi hangi arkadaşın dedim

bugünküler değildi merak etme dedi

rahatladım ama şimdi kıvırma zamanıydı

hangi bugünkiler dedim mala yattım

bi süre sustu beni niye takip ettin bugün dedi

ben seni takip etmedim taksi durağının oradan bahsediyorsan ben ordan geçiyordum seni gördüm iki gündür de kafeye gelm...

sözümü kesti bugün bizi takip ettiğini başından beri biliyorduk telefon geldi dedi

ne telefonu dedim

sen bizi takip ederken senin önünü kesen adam aradı benim yanımdaki çocuğu dedi

elim ayağım boşaldı amk