unutmak üzerine bir taşma

baksana şair güzel günler hayal etmişti ilkin obu unuttuk sonra günler ayları bulmadan sustuk ve sesimizi unuttuk baktık geriye insanlar suratlarını kaybetmişti masklar takıp çaktırmıyorlardı kendilerinca suratlarındaki koca boşluğu birbirimizin oyuk suratlarına baka baka işte nihayet yüzlerimizi unuttuk ve unutulacak unutulmuş yine unutulmakata olan nice şey girdi araya mesela cam şişede ayranları çocukken kırıdığımız vazoyu saklamanın telaşını unuttuk unuttuk babam unuttuk anam unuttul alışmıştık bu işe roboski oldu bi gün şaşırmadık çünküü hayret etmeyi unuttuk hayretimi yitirmedimcilerse farklılıklarını ortaya koyacaklar ya unutursam vicdanım kurusun dediler ki kuru vicdanlarını saklayacakları bi ajandaları bile yok hiçbirinin çünküü ölüm kokan bu coğrafyada biz sahiplenecek cenazelerimizi unuttuk ne çok unuttuk ya ne çok ve çabuk unuttuk şimdi yerel seçimlerde şahsiyetlerimizi unutacağız hız kesmeden müühürlere zarflara dönüüüşeceğiz kendiliğimizi unutup her mühür zarflandığında çoğalan kağıt yığınları bizim katlimize ferman olacak çünkü biz yaşamayı bilememiştik ki ölmekten korkalım ona böyle koşar adım gitmeyelim bürokrasinin nesnesi olup özneliğimizi unutacağız ve gel geleim yaşayan ölümlerimizle bedenimiz solmadan öldüğümüzü unutacağız biz ölmeyi unutsak da ölüm bizi unutmayacak belki en kolay kurtuluşumuz bu olacak...