1. 1.
    +2
    iyi bir bölümde okuyorum allaha şükür halimiz vaktimiz de yerinde ancak pgibolojik ve fiziksel olarak tükeniyorum beyler hayat, insanların bu kadar boş olmaları dolayısıyla kafa dengimi bulamamam tabii ardısıra gelen ve hayatım boyunca yakamı bırakmayan yalnızlık, bu yalnızlığı dindirmek ve rahatlamak için sürekli başvurduğum 31.

    işte bunlar beni teker teker yıkıyor beyler gerçek dostluğu birileriyle hayatı paylaşmayı ve en önemlisi aşkı sevgiyi tatmamış biri olmak işte bunlar beni zorluyor.

    uzun süren yalnızlığın tabii bir sonucu olarak insanları zerre umursamamam beni daha da yalnızlığa sürüklüyor bi kısır döngü bu çevremdeki gülüşen kaynaşmış insanları garip bir şekilde kıskanıyorum sonra o insanların hareketleri bana daha da batıyor

    hayatı izlemek değil ona dahil olmak istiyorum ancak nereden başlıyacağımı bilemiyorum sonuç olarak tavsiyelerinize açığım
    ···
   tümünü göster