bu başlıkta günün nası geçtiğini şiir gibi

yeni doğan güne gözlerimi büyük bir korkuyla açtım
çünkü kabus görüp kan ter içinde kalmıştım
metroya 10 dakikada yetişmeye çalıştım da
iş yerindeki kevaşe müdüre laflar hazırladım

her zamanki nemrut suratıyla gözlerime baktı
günaydın dememe cevap vermeden yine işe daldı
senin gibi kadına kim bakar diye hunharca güldüm
maillerimi açmak üzere bilgisayara gömüldüm

zaman kaplumbağa hızında akıp geçti
öğle yemeğinde arkadaşımla tartıştım beni ekti
yarım saatimi yiyen kevaşe kadına hırsım bitmedi
içimdeki kor bir türlü sönmek bilmedi

sorduğu her soruyu ters ters cevapladım
ona olan hıncımı artırarak ikiye katladım
içimde kalan lafları sonraya sakladım
mola vakti gelince kahveyle sigaraya atladım

geçti zaman geldi iş çıkış vakti
bu sefer de trafik dinmek bilmedi
metroya varınca sevgiyle gülümsedim
markete gidip alışveriş yaparak şarkılar söyledim

karnım acıktı yemeğimi yedim
dizi baktım ne saçma diziler var lan dedim
geldi yatma zamanı pijamalarımı giydim
işsiz güçsüz gibi şiir yazdım çizdim

aseton der ki hayat yaman bir savaşçı
yaşamaya çalışan bizler sadece birer aşçı
karnın tok sırtın pekse eğer
hayat her şeye rağmen yaşamaya değer