hayatinizdan sadece 2 dakika alicam

bu yaziyi okuduktan sonra gözlerinizi kapatin ve annenizin su anda öldügünü hayal edin. onu defnettiginizi ve ona bir daha hicbir zaman sarilamayacaginizi düsünün. mutlulugunuzu paylasacaginiz, yeryüzünde karsiliksiz olarak sizi seven tek insanin, annenizin, su anda öldügünü hayal edin. üzüntülü anlarinizda, gibintiniz ne olursa olsun sizi sabirla dinleyen, sizinle üzülen, sizinle aglayan, bir canininda siz oldugunuz annenizle bir daha asla konusamayacak olusunuzu düsünün..

kapatin gözlerinizi. bunca yildir annenizle yasadiniz, iyi kötü aniariniz gecti. bazen kavga ettiniz ama cogu zaman beraber güldünüz. belki de sizi canindan cok sevdi.

kapatin gözlerinizi ve artik böyle birinin olmadigini hayal edin..

acin simdi gözlerinizi..

ne kadar aci degil mi? kabul edin ki cok büyük bir bosluktaydiniz.. yaslariniz mühim degil. ancak sizin kadar bile annesiyle yasayamamis, birakin yasamayi ona bir kez olsun sarilamamis annesinin kokusunu icine cekememis binlerce cocuk var ülkemizde. binlerce yetim binlerce öksüz var.

onlarin kimseleri yok. ne kadar sansli oldugunuzu düsünmeden evvel. simdi icinizdeki boslukla, gibica sarilin o cocuklara. oksayin onlari, sevin.

iyi aksamlar