savaşıta komutansız kalmakmış babasız kalmak

sevgili kardeşlerim abilerim vs vs,

2 gün önce babamı kaybettim... 2 gündür yanımda dostlarım arkadaslarım bırakmadılar yalnız. hissettirmediler babacıgımın yoklugunu.. demin son arkadaşımda gitti... evde bir sessizlik...

şuanda hep hayalini kurdugum hayattayım... dışarı cıkmak ıstesem ne işin var diyen yok... muzik dinlemek istesem karışan yok... o zamanlar düşündügüm özgürlüğe kavuştum... ama babamın bana kızdıgı günlerı bile o kadar özlemle anıyorum ki...

o kadar çok yazıcak şey varki... ne buraya sığar ne başka bi yere... sadece size bi tavsiye vermek istedim...

babanızı asla üzmeyin... kım bilir kaç kıza seni seviyorum dediniz veya kaç erkeğe... en son babanıza ne zaman sarılıp seni seviyorum baba cümlesini kullandınız ? hatırlamadıgınız kadar uzak dimi... belkide hiç yapmadınız bunu benım gibi... şuanda yaşadıgım pismanlıgı anlatmaya ne kelimeler yeter ne başka bişey... sadece burda olsaydıda son bi kez sadece 1 dk burda olsaydıda sarılsaydım seni seviyorum baba diyip ... artık çok geç... sizinki geç olmasın...

canım babam... ben senınde dedigin gibi ne zaman akıllanacagı belli olmayan oğlun... sana bu hayatta gurur verıcı şeyler yaşatamadım ama sen benım hiçbir zaman bişeyimi ekgib etmedin... suan bakıorum 20 cift ayakkabıma karşılık senin eskiden benım olan kuculmuş beğenmedigim ayakkabım... nurlar içinde yat babam... tek dileğim artık bi an önce sana tekrar kavuşmak... mekanin cennet olsun...