aşıkken yaptığımız salaklıkları yazıyoruz

aşk adamı mal eder,onu diyenin taşşaklarını yiyeyim daha doğru bir tespit olamazdı heralde.

5 senemi yabancı bi hatunla uzaktan uzaga geçirdim.El ele tutuştuğumuz, öpüşük koklaştığımız sayı 20 yi geçmez heralde. Eski işimde çok para kazanmamama rağmen 2 ayda bir uçakla yanına ziyarete gitmem, takip eden aylarda köpek gibi çalışıp, kredi kartına domalmam,

Son bir kez daha öpüp, sarılayım diye havalimanında arındırılmış bölgeye kaçak geçmem(id kart ile nasıl yaptım ben de bilmiyorum yeminle) uçağa binmeden önceki son kapıya kadar yolcu etmem,

Sırf ona küçük bir süpriz yapmak için istanbuldan 2 uçak+1 tren aktarması yaparak 2800 km yol gitmem, gecenin köründe elde ne harita,ne gpsli telefon,ne kızın ev adresi ne de otel rezervasyonu olmadan yannan gibi gece 2 de ıssız bucaksız bi sokakta kendimi bulmam, şans eseri o saatte türk dönerci bulmam ve evinde o gece misafir etmesi,

Öss sınavına tekrar girmem gereken sabahta sırf 1 saat uçak arası var diye sabahın 5 inde yüzümü dahi yıkamadan koşa koşa havaalanına gitmem( o sene öss sınavı var diye yaz saati uygulaması 1 gün ileri alınmıştı, kodumun telefonu otomatik saati ayarlamıştı da geç kaldım amk diye), uçağın rötar yemesi + görmeden gitmeyeyim diye sınava girememem,

daha onca şey yazılır çizilir bunun hakkında ama sorsanız pişman mıyım? Kesinlikle değilim.O kısıtlı sürelerde geçirdiğim zamanları, zorlukları,gençlik ateşinin verdiği gazla korkusuzca yer yer malca hareketler yapmam falan her zaman özlemle anacağım anılar olucak, çocuklarıma anlatıcam)