iki temmuz benim doğum günümdü

ve kutlamadım. hayatımda hiç doğum günü kutlamadım ben. annem, kardeşim kutlarsa kutlarlar. 22 yıllık hayatımda hiç kutlamadım.

onunla kutlayacaktık beyler. söz vermişti bana. en güzel doğum günün olacak bu, yanında olacağım demişti. pastayı, onun benim yanımda olmasını ve bana sarılmasını hayal etmiştim. hediye olarak sade bir öpücüğü. belki de ilk kez 2 temmuz gecesi yatağıma onun gözlerine bakarak girecektim, huzurla uyanacaktım. ama yine ağlayarak, yine ızdırap çekerek uyandım. unutamıyorum beyler, unutamıyorum. sözlerine, bana ihanet etmesini kaldıramıyorum. bu gibik hayattan kurtulamıyorum. 2 temmuz hayatımın en kara günlerinden birisi oldu, dayanamıyorum artık amk. hem özlüyorum deliler gibi, hem de nefret ediyorum. doğum günümü zehir etti dıbına koyim. doğmamış olmayı diledim sayesinde. sövüyorum, ağlaya ağlaya sövüyorum aq.