nişanlımla ilk sevgilim aynı yerde

çalışıyor.

aslında uzun zamandır aynı yerde çalışıyorlarmış fakat haberim yoktu. ramazanın başıydı, şirketin iftar yemeğinde karşılaştık. şok oldum, çok şaşırdım. belli etmemeye çalıştım fakat benimki anlamış bir şeyler olduğunu, bakışlarımdan, tedirginliğimden. ne zaman açacak diye bekliyordum, eve gelince açtı mevzusunu.
nişanlım bakire olmadığımı biliyor bunu da pek sorun etmiyordu aslında. bende olduğu gibi anlattım her şeyi; bekaretimi ona verdiğimi, ilkleri onda yaşadığımı vs...

anlamanız için fake isimler vereceğim.
nişanlım mehmet olsun,
ilk sevgilim de emre.

ek bilgi: emre şirkette export manager iken benimki sadece bir planlama memuru.
bir tekstil şirketinden bahsediyorum.

ne olduysa bundan sonra oldu.

emre, nişanlımın bürosuna girince garip hallere giriyormuş, pis pis gülüyormuş. büroda nişanlımdan başka kimse yokken sol elini yuvarlak yapıp sağ elini tokat şeklinde birbirine vurup tuhaf sesler çıkarıyormuş, bazen sağ elini dirsekten 45 derecelik açıyla kırıp yumruğu arşı gösterecek şekilde hareketler yapıyormuş.

kumaşlar mütşeriye gönderilmeden önce kalın karton rulolara sarılıyormuş, nişanlım emre ye "emre bey 20lik rulo bittiği için malı şimdilik gönderemiyoruz" dediğinde emre,
sesini kalınlaştırıp, derinleştirip "owwf 20lik rulo owwf" gibi bir şeyler demiş. neyi ima ettiğini anladınız herhalde.

allahım napacağım! mehmet bu durumdan çok şikayetçi. işi bırakacağım diyor, böyle olunca evlenmemiz imkansız.