masumiyet

uğur:hasta mısın?
uğur:hasta mısın diye sordum.
yusuf:hayır.
uğur:bir derdin mi var?
yusuf:yok.
uğur:öyleyse nedir bu halin?
yusuf:yok bir şey.
uğur:iyi o zaman.
yusuf:abla!...
yusuf:abla gidelim buradan.
uğur:nereye?
yusuf:sana bir şey olacak diye ödüm kopuyor abla.
uğur:nereye?
yusuf:nereye olursa abla; adana, istanbul... uğraşır çalışırım. bak mekanı da kapattılar, bize ışık yok artık burada.
uğur:bu böyle olmayacak. burada işin bitti artık, yarın toparlan ve git.
yusuf:gidemem!
uğur:neden?
yusuf:artık sen varsın.
uğur: ne demek bu?
yusuf:aşık oldum abla görmüyor musun?
uğur:kime?
uğur:kime olacak abla senden başka kim var artık.

uğur hızlıca odayı terk etmeye kalkar, yusuf elinden tutmaya çalışır.

yusuf:abla dur gitme!
uğur:bırak lan gibtirtme ablanı!

uğur odadan çıkar sinirli bir şekilde. ve kısa süre sonra geri döner.

uğur:ne istiyorsun sen lan benden?!
yusuf:senden ne isteyim abla?
uğur:yavşama lan ne istiyorsun benden?
yusuf:abla!
uğur:gibmek mi istiyorsun ulan beni? gibmek mi istiyorsun? gel ulan o zaman köpek gel! gelsene hadi gel! donumu da ben çıkarım istersen, seni mi kırıcam ulan, seni mi kırıcam! o kadar emeğin geçti bana. herkes tadına baktı sen de bak bakalım nasılmış, gelsene lan!
yusuf:abla yeter artık! yeter.
uğur:ne yeteri ulan ne?daha başlamadık bile, baştan söylemeyip niye bu kadar sıkıntıya soktun lan kendini? durup dururken bitirim ayakları, kıskanma numaraları, ulan yüzüme 31 çeker gibi baktığını fark etmediğimi mi sandın lan puşt! nereden çıktı lan bunlar?!
yusuf:sevdim abla, ne kötülük var bunda?
uğur:ne sevmesi ulan?! ne sevmesi bırak bu film ağızlarını, pekekent!
yusuf:böyle konuşma abla ne yapayım? sevdim suç mu bu?
uğur:suç tabi ulan! suç tabi suç! ne sanıyordun? bekir neden kıydı ulan canına? hı? 20 senedir tak kokulu otel odalarında, adını bile bilmediğim şehirlerin gibtirici yollarında ne arıyorum ulan ben! karılarını bile düzemeyen muallaklerin altında ne işim var lan benim! parmak kadar çocuk neyin çilesini çekiyor lan?!
yusuf:artık olmasın işte!
uğur:ne olmasın ulan? neyine güveniyorsun ulan sen?! orada artık adamları düzüyorlar haberin var mı? üç kuruş için hepsi sıraya geçmiş veren verene, huur sadece ben miyim sandın lan!
yusuf:sen birazda kendi kendine yapıyorsun.
uğur:gibtir şurdan be, ceza verirler olum ceza, hakim kalem kırar hiç düşündün mü hiç? kimi falakaya yıkarlar, kimi huur yapıp, kimi aç öldürürler, kim gözünü kırpmadan beynine sıkar kurşunu. koyun gibi kesilmeyi bekleyen şerefsizler mi? beş paralık düzenleri için hayatlarını peşkeş çeken pekekentler mi? söyle lan kim?

uğur donunu giyer ve odayı terk ederken yusuf'a döner,(yusuf ağlamaktadır.)

uğur:yirmi yıl oldu, gidilecek yer kalmadı, söylenecek söz de. istersen gittiği yere kadar gider. istemezsen yarın çek git. bir şey de söyleme!