işten çıkarken adama ingilizce am günü yağ

Başlık, buraya her gelişimde tüm yazdıklarımı okuyorum. Gerçekten de bazı şeylere gülüp geçiyormuş insan zaman geçince. Ama şunu da fark ettim bak, o gülüp geçtiğim derdimi çözmüşüm. Elde etmek istediğim şeyi elde etmişim. Onun için geçebiliyorum belki. Mesela şimdi okuyup hatırladığım fena şeyler de oldu. O günkü kadar olmadı belli ki ama yine koydu. Ben bi ara twitterda da feyk bi hesap açıp oraya da kendi kendime yazmaya başladım. Ama not almak gibi oldu. Kısa vadeli. Burdan vazgeçemedim.

Artık biliyosun ki uç bi durumdayım buraya geldiğime göre. Şu ana kadar iyi bi anımda da gelmemişim. Yine bozmadım geleneği. Önceden tanımlamaz bi boşluktan bahsetmişim. Sanırım biraz fikir sahibi oluyorum edindiğim tecrübelerle. Bu boşluk insansızlıktan bence. Canlı yalnızlıktan. Sen uzaksın bu tanımlara ama çok dert dinledin artık biliyosundur, açıklamıyorum. Kötü şeyler yapmıyorum. Takdir görüyorum. Yeteri kadar seviliyorum. Ama kendimden kurtulamıyorum. Sonucunu merak ettiğin bi şey açıklanırken kısa süreli bir gerilim olur ya, onu hafifletip uzatarak yaşıyorum. ilginçtir ki neyi merak ettiğimi de bilmiyorum. Fazla planlamaktan da vazgeçtim. Anlık yaşantılarım oldukça arttı ama şu oksimoronu tetikleyemedim.

Anlayacağın o ki; bi şey yok be başlık. Sağlıcakla kal.