sevgilim ilk kez uyuşturucu alıp başkasıyla

üşenmedim okudum, empati kurdum, kötü, çok kötü, şurada bir buçuk saatim vardı uyumak için, uykum kaçtı..

bak yerinde olsam senden farklı bir şey yapmazdım.. 2 hafta uzaklaştırma alman büyük şans, şehrinde deniz varsa rıhtımlara git sabahları, denizi izle, yahut kafanı dinleyebileceğin ve kimsenin olmadığı bir yere, onun bile seni bulamayacağı..

kız bilerek bir halt yememiş, eğer yemiş olsaydı ''affedersen huur çocuğusun'' deyip koyardım noktayı, ama o hapı almış işte, kızın hatası o hapı almış olması.. almayacaktı arkadaşım, ne umuyordu alırken allah aşkına?

şimdi senin tek yapman gereken şu zaman dilimi içerisinde kendin için yaşamak.. kendin için yaşamak dediysem, kızın burnu sürtecek, hem de öyle bir sürtecek ki, bir daha bırak o hapı mapı, ortamlara bile girmeyecek öyle kolay kolay, sana o güveni sağlayacak yani, ama bayağı sürttüreceksin, sen de o ara bu travmayı atlatmaya çalışacaksın, güzel şeyler yapacaksın, en çok değeri kendine vereceksin bu zamanda..

ayrıca hala deli gibi seviyorsun, zaten sana koyan da bu ya.. birazcık vazgeçebilsen, unutacağına inanıp savaşırsın, ama unutamayacağını biliyorsun.. gönül bu kardeşim, kimseyi kandırmayalım..

hiç affetmeyecekmiş gibi dur kızın karşısında, her şey bitmiş gibi, sakın en ufak bir umut bile verme affına dair, sürünsün, gerçekten seviyorsa vazgeçmeyecektir, zaten affedeceğin raddeyi de sen biliyorsun..

zaman ilaç değil, cezadır, bu dünya'da bırak zamana, kendine bile güvenmeyeceksin.. umarım her şey yoluna girer, allah yardımcın olsun..