cinli perili hikayeler anlatın da

gerçektir;

askerde bir gece uyurken, uykunun ortasında şöyle arı vızıltısı gibi bir ses duymaya başladım. ses önce vıızzzzz die başladı. sonra sonra kelimeler seçiyordum fakat çok hızlıydı. aynı rapçiler gibiydi amk. çok hızlı söylenen kelimeler duyuyordum. sonra bu ses iyice yavaşlamaya ve netleşmeye başladı. hatırladığım kadarıyla şu gibi şeyler duymuştum; davud 2000 kişi, nathurşah 274000 kişi, ishak işte bilmem kaç kişi, böyle birilerinin adını veriyordu ve ardından bir sayı söylüyordu. en son şey demişti. unutmam. ve en son muhafazid geldi. atıyorum 4000 kişi. hepside savaştılar. hepsi de savaşmak için yollandılar. bunlar olurken ulan noluyor falan derken abi yüzüme elimi bi attım. alt çenem sağa kaymış dilim komple dışarda. şok oldum amk. aklımdan da şey geçiyor bu halimle sabah nasıl tabura çıkarım falan... neyse ayıktım tabi cin geldiğini. üç kuluvallah bir elhem okurken kafamı bir kaldırdım ki ne göreyim. 7o-8o cm boylarında simsiyah birşey benim koğuşta en çok sevdiğim arkadaşın uyuduğu ranzanın başında iki eliyle ranzayı tutmuş öyle bir sallıyor ki amk karargah yerle bir olcak sanki. ama kimsede uyanmıyor. ben tabi şok oldum ama hiç korkmadım. korkmuyorsun lan o kadar. okudum duamı. ben okurken daha da güçlüce sallıyordu ranzayı. ama nasıl ses çıkıyor amk zanngır zangır die sallıyor. neyse işte dua biterken bu da gitti. yüzüm de düzeldi aniden. ertesi gün anlattım da arkadaşlara hiç kimse ses duymamış o gece...