iddia ediyorum sözlükte

bir yandan da nereye kaybolduklarını merak etmekten de kendimi alamıyordum. iki kolonun arkasından avluya açılan zikzaklı yola doğru yürümeye başlamıştım. fakat her adımımda sanki beni geriye çeken bir enerji hissediyordum. birşey bir varlık bana gitmememi emrediyordu. fakat hayatım boyuncu hiçbir buyruğa uymadığım gibi buna da aldırış etmeden adımlamaya devam ettim. kolonları geçip avluya çıktığımda buranın eski bir mozole olduğunu anladım. yıkık kolonlar ve kirişlerin üzerinde de bizim 3lü bana doğru şeytani gülümsemeleriyle iç geçiriyorlardı. fakat bulundukları yer oldukça yüksekti ve o kadar kısa sürede oraya nasıl tırmandıklarını anlayamamıştım. bunları düşünürken yürümeye de devam ediyordum, aradaki mesafeyi yine 2 insan boyuna indirdiğim zaman kız yine eliyle bir işarette bulundu. bu sefer gel demiyordu. aksine geldiğim yönün tersini gösteriyordu. beni istemiyordu ve buradan uzaklaşmamı emreder biçimde otoriter tavır takınmıştı. bu sefer pes etmekten başka çarem yoktu. çünkü ilk baştaki cezbedici bakışları yerini tüyler ürpertici, şeytani bir şekle kaymıştı. geri adım atmadan kendisine adını sordum fakat yine o anlamadığım lisanda birşeyler fısıldadı. sanki bir yılanla konuşuyormuşum hissine kapıldım ve o anda diğer 2 erkek yanımda belirdi. o yükseklikten bu kadar kısa sürede inmeleri beni korkutmuştu. bu insanlar sanki uçuyorlardı. fakat kanatları da yoktu. yine kendi dillerinde birşeyler fısıldadılar ve woodsun çıkışına kadar benle geldiler. tahli yola çıktığımızda beni orada bırakıp tekrardan woodsun derinliklerine doğru yol aldılar.