okana darkmareyi ben gerçekten seviyorum unutamadım diyerek ayrılmış. bana mesaj attığı günü dün gibi hatırlıyorum. kalbimin nasıl çarptığını ve elimin ayağımın nasıl titrediğini hatırlıyorum. sofrada gelen mesajı açtığımda içtiğim çorbanın kaşığının nasıl zangır zangır titrediğini dün gibi hatırlıyorum. ilk aşkım sevdiceğim bana 'seni unutamıyorum ne olur beni affet okanla nasıl başladım inan bilmiyorum diyordu.' ben ne yaptım peki. saf aşık gibilmeye doyamayan ben.. tamam dedim. sana deliler gibi aşığım herşeyi unutalım gel benim ol yazdım. ardından aradım ve herşeyi unut unuttur bana. eskisi gibi olalım dedim. ertesi gün buluştuğumuzda ayların hasretini çıkartıyordum. aylarca pgibolojimin ırzına geçen kızı ciğerlerime kadar bastırarak sarılıyordum. oda öyle. ardından aklıma düşmüyormuydu o tutmaya kıyamadığım ufak elleri okana dokunmuştu o güzel yüzü ona bakarak gülmüş ve onada aşkım demişti. bunları zihnimden atmak haftalar sürdü. artık benimdi ya hiç bir şey umrumda bile değildi.