anlat panpam belki bir nebze rahatlarsın. bir de şu var o kadar acı çekmişsindir ki artık hiç bir şeye inancın kalmaz. her yerini senin bile nereden geldiğini anlamadığın duvarlar kaplar. inanıdırırsın kendini bir daha hiç bir şey olmayacak gibtiğimin karanlığından başka. sonuna kadar kapatırsın kendini ve duygularını da kaybetmeye başlarsın. çıkmaz da tam orada çarpar yüzüne. hangisi daha iyi bilmiyorum. gidenin ardından bakakalmak mı senin gibi, yoksa kimsenin gelmeyeceğine inanıp sırtını dönmek mi