Gittim. Herzamanki gibi gözleri yaşlı elindede bir buket çiçek ama herzamanki gibi mezarım etrafı yine boştu sadece üzerinde eskiyen çiçekler benim çiçeklerimdi zamanında o kız için canını verenler onun için herşeyi yapanlar yoktu onun yuzunden bana ölümüne dayak atanlar yoktu masumca sırıttım sadece aslında yalnız olmasıda hoşuma gidiyodu kıskanardım hep hayatında benden başka biri olsun istemezdim , oturdum mezarın kenarıma usulca çiçeği bıraktım "güzel kokuyolarmı " diye sorarak beni duyuyodu hissediyodum bi yandanda ağlıyodum sanırsın bugün ölmüş , sana annemlerin selamı var dedim ağlıyorum ama iki gözüm iki çeşme sonra iyi bir tavırla kalktım "sende beni amma muhabbete boğdun neyse ben seni tutmayım üşüme " dedim gülerek ve giderken elimi toprağına koyup "Unutma Beni Yoksa Seni Nasıl bulurum orda " diyerek uzaklaştım ordan. Kardeşlerim sevenlerinizin ve sevdiklerinizin değerini bilin unutmayın kaybedince daha çok seveceksiniz.