Yaşamak, sisifos gibi taşı o dağın tepesine tekrar tekrar sonsuza kadar çıkarmaktır kardeşim. Anlamı yoktur. Doğal bir reflekstir. Müebbet bir ceza gibidir. Herkes bu mapusta kendi türküsünü söyler, Kendi voltasını atar, Kendi koğuş ağalığını kurar. Dünya denen gib kadar yer içinde sıkıntıdan birbirini giber.
Ölme. intihar en büyük felsefi sorundur der camus. Kendini birşeylere direniyormuş gibi hissediyorsun. Ölüme direniyorsun, can sıkıntısına direniyorsun, insanlara direniyorsun... Ama senin direndiklerinin de direnemedikleri bir şey var: Zaman. Bırak zaman seni sürüklesin. Çık bir dağın başına, bir köye. Kendi yaşantını kur. Ölüm olmasın, can sıkıntısı olmasın, insan olmasın... Bolca da kitap zütür yanında. Oku. Öğrenmek, keşfetmek o kadar güzel ve sonsuz birşey ki bırak ömrünü sonlandırmayı üstüne bir ömür daha koysak yetmez. Ama yalvarırım dünyadan vazgeçme. Doğana ihanet etme. Yaşama içgüdüne ihanet etme. Her ne kadar anlamsız da olsa. Onlar senin güdülerin. Oku, keşfet, aş.