Tüm inançlı sözlük kardeşlerimin beraat kandilini kutlar inançsız kardeşlerime de iyi günler dilerim.

Arkadaşlar kafama takılan bir soru var ve bu soruya karşılık yorumlarınızı dinlemek isterim...

GiRiŞ
Orta okuldan itibaren inancı ve yaratanı sorgulamaya başladım. 16 yaşımda artık bütün kutsal kitapları okumuş bir bireydim ve dinlerin öğrettiği tanrıya inanmadığımı, hatta hiçbir tanrıya inanmadığımı anladım. Ancak bunu büyük ölçüde kendime sakladım

Bu kadar kutsal kitaptan aradığımı bulamayınca bilime yöneldim ve orada aradığım cevapları bulabileceğimi anladım. Artık inananlar benim için ayrı ve bilim dünyası da ayrıydı. Uzun süre bilimle dinin bağdaşmadığını bildiğimden, herkesin de bildiğini varsaydım. Din konularında bir makale ile bilimsel bir makale benim için tamamen ayrı dünyalarda ayrı evrenlerdeydi sanki.

Bir gün üniversitede, bilim teknik'in evrim konusunu okuyan arkadaşım, okuyup okuyup "Dinsiz lan bunlar" dedi.. Bende gayet otomatik bir şekilde "adamlar bilim yazıyor, dinli olmasını mı bekliyordun" dedim

Arkadaşım o zamana kadar kutsal kitaplarda yazanların hepsini doğru sayıp (kuranı okumadğı halde) bunları bilimsel zannetmişti. Bu benim kafamda büyük bir değişime yol açtı.. Demek ki insanlar bilimi bilmiyordu. Hala dinin de bilimsel olduğunu düşünüyorlardı...

O günden sonra bildiklerimi arkadaşlarıma anlatmaya başladım ve tabii ki ateist damgası yedim.. Ancak ateist olduğumu öğrendiklerinde arkadaşlarımın hiçbirini kaybetmeyip daha sıkı bağlar kurdum.

Yıllar geçti, iyi bir işim ve harika bir ailem oldu. Hayatımda her şey rast gitti. Başkalarına yardım etme zevkini tadabilecek kadar kazandım. Gezerken ellerinde pazar torbası taşıyan nineleri evine kadar taşıyarak eşlik ettim. Ağır bavulu olan bir insan gördüğümde yardım ettim. Yardıma muhtaç insanların yüzünü güldürdüm. Hayatta hep iyi ve vicdanlı bir insan oldum. Şu anda birçok kişinin örnek aldığı bir karakterim ve kariyerim var. Ancak inançlı arkadaşlarıma göre tek eksiğim var o da dinsiz olmam.

SORU
Arada sırada, televizyonlarda ve etrafımda şöyle konuşmalar geçiyor.
"Dine inanmadığı için allah onu cezalandırdı."
"Dinsizler yüzünden o ülke bu hale geldi"
"Allah onun cezasını çok kötü verecek. Bak çocuğu hastaladı"

Dini inancınıza göre sizce böyle birşey mümkün müdür? Bunu yorumlamanızı istiyorum. Sonuçta böyle birşey olsaydı ben de ceza almalıydım. Açıkça insanları dinden çıkartmaya çalışıyorum.

Eğer sizin tanrınız insanları yeryüzünde cezalandırıyorsa, ozaman neden cehennem var?

Bütün bu hür irade ve yaşamın bir sınav olması düşüncesine inandığınızı biliyorum ancak bir yanınız da, inanmayanların bu dünyada ceza almasını istiyor değil mi?

Peki bir adım ileriye gidelim,
Madem günahkarlar Nuh'u dinlemedi, onlar neden yeryüzünde cezalandırıldı. Kuranda bir çok yeryüzünde cezalandırılan insan vardır. Bunlar öldüğünde cehenneme gitseydi yeterli bir ceza değilmiydi?

Örnekler uzatılabilir ama konuyu dağıtmak istemiyorum. Düşüncelerinizi yazarsanız memnun olurum