sesini unutursun, yüzünü unutursun, gülmesini, uyumasını, ağlamasını vs vs

afedersin ama nah unutursun. kendini kandırırsın, kendini avutursun. unutmak için hiçbir şey yapmazsın/yapamazsın. çünkü unutmak istemezsin, hayatında bir yerlerde dursun istersin. günler geçer, haftalar ve aylar.. unuttum dersin, ondan birşey çıkar karşına. beraber dinlediğiniz bir şarkı, ya da sesine benzeyen sesler, yüzüne benzeyen yüzler, kokusuna benzeyen kokular duyarsın. ya da onla gittiğin yerlerden geçersin, ya da bir yağmur hatırlatır, her şeyi geçtim rüzgar ulan rüzgar bile onu hatırlatır. öyle bir an gelir ki yıkılırsın. kendini suçlarsın, neden ve niçin sorularına cevap bulamazsın. çıkamazsın içinden. sen kahrolurken o mutluymuş gibi gelir sana. hatta dur hayatına çoktaaaan birini almıştır bile.

unutursun diye birşey yok. sadece içindeki buğram geçer, yangın azalır, acı azalır, yemek yemeye ve gülmeye başlarsın, tam geçti dersin ama geçmez. o yangın söner, köz kalır içinde. taa ki bir rüzgar esene kadar, rüzgar eser yine alevlenir.

çok sevdiysen unutmazsın, biri çıkar karşına unuttuğunu sanırsın. belki unutursun ama ilk defa sevdiğin bir insan ise, ilk defa deli gibi sevdiğin insan ise unutamazsın.