bizi hastaneye kaldırdılar ve ayrı odalara koydular. babamda gelmişti olayı öğrenince. kaldırıldığımız ili söylemiyim. neyse tam iki gün yoğun bakımda kalmışım ben. uyanınca babam geldi yanıma ve öptü sarıldı bana sibel abla nerde dedim. ağlıyodu. birden budamı halüs diye küfrettim seslice babam aldırmadı. sarıldı. sibel ablan kazadan sağ çıkmadı dediği an şok oldum. vicdan azabım ikiye katlandı. resmen kadını ben öldürmüştüm. babama tüm olup bitenleri itiraf ettim. benim hastalığımıda. ben biliyorum herşeyi zaten dedi. seni hep yalnız bıraktım anne sevgisi alamadın dedi. hem öksüz hem yetin kaldın dedi bendede suç var dedi. ben ne diyceğimi bilemedim. o an ağlayamadımda. rüya olsun buda nolur dedim kendi kendime. annem çıksın dedim nolur bi yerden o korkunç anı yaşamaya razıyım dedim ama rüya değildi er geç anladım. sibel ablamı resmen kendi vicdan azabım yüzünden öldürmüştüm ve bir vcdan azabı daha yaşıyıcaktım. babama bunu anlattım ve polislerde sorgumu aldı ama pgibiyattri kliniği raporum olduğu için ve çocuk olduğum için olay kaza olarak tutuldu tutanaklarda.