evgili kadınlar, siz aksini savunan 2-3 liseliye bakmayın. bakın içeriden bilgi veriyorum: kıskanmayan erkek sevmeyen erkektir. bunun kültürle, dinle falan da alakası yoktur. en fazla şiddetini değiştirir. bir erkek kıskanmıyorsa sevmiyordur.

Bizim doğamızda var kıskanmak. "sadece bana güzel baksın, sadece bana güzel görünsün, kimselere değil sadece bana ait olsun çünkü bu kadın benim kutsalımdır." şeklinde işliyor bizde işler. ne zaman ki sagı duymaz erkek, yatar kalkar takılırım diye düşünür; o zaman salıverir ipleri. nasıl olsa gideceği bir yer yok, en azından tatsızlık çıkmadan keyfimize bakalım der.

Hatta bu devirde çok gerçekçi bir istek değildir ve hakkaniyetli olup olmadığını da konuşabilirsiniz ama kadında bekaret arama eğilimi de aynı nedenlerle var bizde. hani orada burada görüyoruz. erkekler kadının kendinden daha "yetenekli ve büyük" biri ile birlikte olmus olması olasılıgı ile yanı kıyaslanma korkusu ile bakire ararlarmış falan deniyor.

Alakası yok; erkekler sahiplenirler, sadece geleceğini değil, geçmişini de sahiplenirler. kimse dokunmasın sadece benim olsun mantığı güderler. olay bundan ibaret.