Ben kore&türk meleziyim. Gözlerim çekik tüylerim yok diye hep ilkokulda çinli lisede japon kürtler tarafından da johny diye anıldım. Son zamanlarda kore fanlarının artışıyla içimdeki bu hep dışlanmanın verdiği eziklik yok oluverdi ve biranda türk kızlarının ilgi odağı olmuştum. Sokaklarda bunun verdiği özgüvenle dolaşıyordum. Derken bu doğu türkistan olayları patladı ve sokağa çıkamaz olmuştum. Ekmek almaya çıktım herşey hoş ekmeği aldım eve dönerken elinde pazar çantası karşıdan gelen memeleri ebesinin dıbına kadar sarkmış bir teyze suratıma allah belanızı versin tüh diye tükürdü Allahtan rüzgar vardı ve sadece 3 minik damla yanağıma isabet etti ve teyzeye napıyorsun ya diye bağırdım sonra sen çinli değilmisin dedi. Hayır dedim Hem çinli olsam bile bu yaptığınız çok ayıp ırkçılık insanlık ayıbıdır dedim. Teyze özür diledi ve pazar çantasından 3 tane kayısı çıkartıp bana uzattı bende saol abla almayayım dedim o da hakkını helal et dedi estf ablacım ne demek olur mu öyle şey deyip uzaklaştım. Köşeyi dönüp sokağı geçtikten sonra harraam olsun hurrr evladı dedim ve eve geçip suratımı yeşil deterjanla yıkadım. Bu da böyle bir anımdır.