o da işi gereği..
bugün telefon faturamı yatırmak için vodafona gittim. sürekli gittiğim yer. normalde kasada hep erkekler olurdu. bugün ilk defa bi kız vardı. sıra bana gelince bu kız bana bakarak numaramı istedi. o an hayatımın kısa bi özeti film şeridi gibi gözümün önünden geçti. derin bi hüzün kapladı içimi. hayatımda ilk defa bi kızın benden telefon numaramı istediğini farkettim. gözlerim çoktan dolmuştu bile. kız beyefendi numaranı alabilir miyim diye tekrarladı duygusuzca. alamazsın diye bağırdım kimse ağladığımı görmesin diye de başımı yere doğru eğip sıradakilere çarpa çarpa dışarı çıktım. en son hatırladığım tam kapıdan çıkarken güvenliğin elini omzuma koyup duygusal bi ses tonuyla ağlattın zamki diyişiydi.