ve depreme karsı nasıl bagısıklık kazandıgımı. sene 99,5 yasındayım beyaz beşiğimde uyuyorum hiç unutmam. aşırı bir gürültüyle uyandım, beşik öyle bi sallanıyor ki takla atıcak amk, gondol gibi. aynı şekilde ev'de öyle. ağlayıp bağırmaya başladım ne gelen var ne giden. ev de unutmuşlar beni amk. altıma sıçmıştım galiba korkudan bide. deprem bittikten sonra akıllarına geldim amk. dışarı çıkardılar beni hiç unutmam annemin kucagındayım, gökyüzüne baktım bakış o bakış. milyonlarca yıldız var, hayatımda gördüğüm en güzel manzaraydı. hani boş yer yoktu sapsarıydı lan gökyüzü, kocaman yıldızlar falan unutamıyorum o geceyi.
bağışık olayı da 2008 de falan yine istanbul sallanmıştı bayağı. o zamanlarda pc de silkroad oynuyorum, level atlıycam maymun kesiyodum amk, son 5-6 canavar kala ev sallanmaya başladı, altımdaki sandalyeyi itip ayakta klavyeden zar zor devam etmiştim oynama, gibime takmadım aq depremini millet bagırıyo ediyo ben hala exp kasıyorum. bunu annem görüp sonra doktora zütürdü beni tabi çocuk bilgisayar oyunlarıyla kafayı yedi diye.