ben 21 yaşına ocak ayının 9. gününde girecek bir kardeşinizim.
anadolu lisesi mezunuyum
açıköğretim okuyorum.

neden mi?

lisemin son senesi babamın yıllardır beni inandırdığı yurt dışı hayalimden dolayı hiç ders çalışmıyorum sınav için... restorantımız oldu o ara. dedim babama ilk senesinde yardım edeyim sonuçta böyle zamanlarda ailenin yanında olması oldukça önemlidir. ya da ben böyle düşündüm.

her şey güzel giderken o sırada sene sonuna doğru ben aynı zamanda farklı kıtada olan avustralya'da okumak için okulla her türlü işlemi hallediyordum bir bir.
sene sonu geldi okuldan kabul kağıdını almamın verdiği müthiş heyecanla babama bunu gösterdiğimden babamın tepkisi şuydu; -gitmiyosun.
ilerleyen günlerde işlerin iyi gitmesi babamın cebinin para görmesi.. karı kız içki derken... bize (annem ben kardeşlerim) gibtirin gidin size ihtiyacım yok benim dedi herkesin içinde.
ben de hüngür hüngür ağlayarak izmir'de hocamın olduğu bir takıma gittim.
aylık 100 lira alarak 3 ay geçirdim orada ne arayan var ihtiyacın var mı diye ne soran. dönüş yolunda cebime hocam 50 lira sıkıştırdı al lazım olur diye. ağlaya ağlaya geldiğim gibi eve döndüm
sene sonu 100 kusür milyarla battık.
ilk senem ve hayallerim bu şekilde kaydı gitti.

diğer seneye gelelim;

dershaneye başladım her şey çok güzel giderken...
bilirsiniz ara ara o dönemlerde ders çalışamazsınız bazen.
benim de öyle bir 2 günlük bir mola verdiğim zamanda kendime,
bunu gören babam ertesi günün sabahında beni arayıp,
iş buldum işe gir dedi.
ulan dedim sınava 3 ay kalmış, beni babam düşünmüyorsa kim düşünür dedim.
-tamam giriyorum dedim.
haftanın 5 günü şu şekildeydi:
sabah 7 uyanış
8'de derhane, 12:45 dershane bitiş, 15 dk molada şoktan gofret(bu tarz abur cuburları beslenmek için alıyodum zaman kaybı olmadan otobüse binmem gerekiyordu zira işe yetişmek için)
14:00 iş, 22:30 iş bitiş...

bu şekilde geçen bir 3 ayın sonunda gelen puanım benim istediğim bölüme hali hazırda yetmedi.

son senem tamam ulan dedim kanmıcam bu sene gidicem.
girdim fena da bi puan almadım.
gitme dedi para ticarette
yeni bir şirket aldık kuruyoz süper bir numara falan.
aq gene kandım ve açıköğretim yazdım.
asgari maaşla başladım ben bu hissedarı olduğumuz işe.
yarı maaşımı zaten babamın şirkete olan borcunu ödüyordum.
yarı maaşım kalıyordu bana ki ondan da para istiyordu vermiyordum.

yaklaşık 5 gün önce bana sen salaksın bir taka yaramıyorsun benden 3-5 milyar düşsün de alıyım diye bekliyorsun dedi.

ne kadar acı bir durum öyle değil mi lan?

ertesi günü işten ayrıldım pazar günü de anneannemlerin yanına gideceğim. orada yeniden sınava hazırlanacağım.

geri dönüşü olmayan bir yolda yalnız başıma yürüyeceğim.
bu da bize tecrübe olsun.