Etrafındaki insanların konuşmalarını dinliyorsun , bakıyorsun yanına boş. Bulamıyorsun ki birini konuşacak kendinle konuşuyorsun , konuşuyorsun , konuşuyorsun kendin söyleyip kendin dinliyorsun. Düşünebiliyorsun , kimse başında mızmızlanmıyor dinliyorsun , sonra geliyorsun eve oturuyorsun yine koltuğuna pencereden dışarı bakıyorsun , yağmur falan yağdığını görüyorsun , bir de gidip aynaya bakıyorsun sonra da ağlayarak uykuya dalıyorsun. Biri olmuyor yanında ne konuşacak ne de sarılacak biri.