Beyler size içimi dökmek istedim artık her gün biriyle tartışıyorum

insanlar o kadar bencil o kadar egoist ki yaptıkları hataları kabul edemez hale geldiler. Lise 1 de başladı bu özelliğim çok okuduğum her konu hakkında bilgim olduğu için çok emin olduğum yerlerde hocaların hatalarını düzeltirdim. Beyler kanaat (hocalarım böyle derdi şimdi sözlü oldu) notlarım hep 0 - 50 arası gezerdi neden diye soramazdım çünkü sevmiyorlar beni işte neden çünkü onlara yağ çekip egolarını tavan yaptırtmıyordum ( isteyenler varsa başımdan geçen bir olayı anlatırım dinleyen olursa ) En son Lise 4de beni gerçekten bir hoca çıktı ve dedi ki bu hayatta gerekli yerlerde insanlara yağ çekmezsen hep bocalarsın hep biri ayağına çelme takar her zaman düşündüğünü söylemek iyi bir şey değil bak 65 yaşına giricem bu hayatta senin gibileri sevmezler hep yalnız kalırsın dedi haklıydıda bunu ileride yaşayacaktım üniye geçtim beyler grupçada takıldım ama hiç bir zaman sevilen aranan eleman olmadım hep insanların istemediği kıyıda köşede kalan eleman oldum çünkü insanların samimiyetine inanıp onların ekgiblerini söyledim. Sonra ne oldu yalnız kaldım şu yaşıma kadar hep düzenli ilişkim oldu ama kızlar hep şikayet etti beni ben olduğum için seven bir kız bulamadım hiç bazen çok mutsusum ama en azından sahte arkadaşlarım yok. Aramızda böyle panpalarım varsa bi tavsiyem var

Hayata karşı duruşunuzu asla değiştirmeyin ve sizi siz olduğunuz için seven kişilerin yanında bulunun kardeşlerim