Her fırsatta şikayet etmeyi, \"buraya ait değiliz, burası cehaletin hüküm sürdüğü bir Ortadoğu ülkesi\" demeyi biliyoruz. Gün oluyor kızlarımza, gün oluyor esnafımıza, bazen de direkt insanımıza giydiriyoruz.

Peki ama, gerçekten daha iyisini hak ediyor muyuz?

istisnasız haksızlık hepimiz için kötü bir şeydir ama okulun yemekhane sırasında ya da bankadaki atm sırasında kaynak yaparken haksız yere önüne geçtiğimiz insanlar için nedense geçerli değildir bu.

Eşitlik konusunda hele, hırçınızdır da. Bir yerde ayrımcılık olsun, kıyameti koparırız ama kadrolu iş, burs, terfi, tapu, ruhsat ve daha nice konularda istediğini torpilsiz alan kişi sayısı yok denilecek kadar azdır. Öyle illegal de değil he. Bayağı torpil sistemimiz var.

Siyasette kendi gibi düşünmeyeni hain belleyen, katlini vacip gören, ölümüne sevinen, ama kendi düşüncesinden biri öldüğünde -bu kanın sebebinin kendisi olduğunu bilmeden- yüzsüz yüzsüz ağlayan yine bizler değil miyiz?

Sorsalar herkes dürüst, namuslu bir toplum ister. Yerde 5 lira bulsa sahibini aramak şöyle dursun, cebe atmak için birinin görüp görmediğini düşüneçek olan yine bizler değil miyiz?

Kadın dediğin akıllı olsun, muhabbet edebilsin, espri yapabilsin, her konuda fikir beyan edebilsin derken diğer yandan bunları yapan kızlara ortam kızı diyen yine bizler değil miyiz lan?

işimize geldiğinde emeğe saygı diye ağlarız fakat beğenmediğimiz bir espriye/paylaşıma ana avrat sövmeyi de iyi biliriz. Gerçekten iyi biliriz ama. Hatta bununla ilgili en iyi aşağılayanı şukuya boğar ödüllendiririz.

Özetle dostlar; biz\'ler sınanmadığımız günahın masumlarıyız. Bizi bu hâle getirenlerin sahip olduğu imkan bize verilse, durum pek de farklı olmayacaktı. Üzgünüm ama gerçek bu.

Sonuç olarak şuraya varıyoruz: Bu ülkedeki tüm haksızlıklar, adaletsizlikler, yolsuzluklar, katliamlar, işçi ölümleri, geri kalmışlıklar, cehalet, vs ne varsa..

Hepsi müstehak bize.