1. 676.
    +5
    bu anlattıkça anlatıyo. ben de dinliyom öle ebleh ebleh. bi ara hiç unutmam. dedi ki bu şehirde tanıdığın falan var mı* yok dedim. bu ülkede de yok dedim. hatta bu gezegende. bu evrende de yok.
    bu tekrar güldü hahahaha diye. o nası oluyo dedi? o an nası bi özgüven duymuşsam kendime, bazı insanlar hep yalnız olur dedim. bedensel değil bu. ruhsal bi yalnızlık. şimdi mesela sen, erkek arkadaşın yanındayken hiç yalnızlık çekmiyon mu* sorumu sordum, geri kaykıldım. biraz bocalasın diye. bu hemen kem küm etmeye başladı ki, dur dedim, birer çay daha kapıp geleyim. o ara bilerek eline dokundum bunun. şaşırdı
    ···
   tümünü göster