evet beyler babama kendimi açamıyorum. bu durum öyle sanıyorum ki babamdan sebepsiz yere çocukluk yıllarımda yediğim ilk azardan sonra başladı. yaşım daha 5 6 ya var ya yok ilk azarımı orda yedim babamdan gık diyememiştim. yaş oldu 19 hala haklıda olsam haksız da olsam babama gık diyemiyorum. kelimeler boğazımda düğümleniyor böyle kendimi kasmaktan konuşamıyorum azar yerken böyle biraz daha sıksa biraz daha bağırsa hüngür hüngür ağlarım heralde. yanlış anlamayın babamı kötü bi adam olarak görmüyorum ama bazen çok üstüme geliyor sakin sakin konuşurken kendi görüşüne ters bir laf ettiğimde hemen parlıyor. örneğin yurttan eve çıkma konusunu açtım sakin sakin hemen parladı yok eve benim gücüm yetmez bilmem ne vs. aynı para aynı masraf dedim ve sustum o konu orda kapandı beyler. babama karşı çıkamıyorum. babam benim için sanki bir tabu yıkamıyorum. karşı çıkamıyorum. sesimi yükseltemiyorum. boğazım düğümleniyor ve babamın karşısında duramadığım için kendimi savunamadığım için düşündükçe yıkılıyorum beyler. şu hayatta büyük meselelerde hep ona danıştım herhangi birşey olduğu zaman ilk önce babam ne der babam öğrense nolur diye düşündüm. bu karşı çıkmayışlarım yüzünden ne bilim beyler kendimi ezik gibi hissediyorum. haklı olsamda karşısında duramayışım yüzünden sanki diğer insanlarda da aynısı olcak korkusunu taşıyorum. şu lanet olası tabuyu yıkamıyorum beyler. bilmiyorum belki benim için en doğrusunu düşündüğünü sanıyor ne bileyim. ya bu yaşta bi insan alt komşusu evinde nişan yapıyor geliyor sandalye istiyor bende veriyorum diye babasından azar yer mi lan bağıra çağıra. kendimi savunamıyorum beyler. onun karşısında resmen eziğim. olmuyor be beyler şu diğer insanlarda olan baba oğul ilişkilerine öyle imreniyorum ki. millet babasıyla arkadaş gibi arkadaş olmasa bile çok yakın en azından bişeyler isteyebiliyor. ben babamdan bir şey isteyemiyorum beyler hep annem üzerinden yürüyor o işler. kıramıyorum beyler şu zincirleri. duramıyorum şu adama karşı ayakta. yazmak istediğim çok şey varda kısacası açamıyorum beyler babama karşı kendimi düşüncelerimi fikirlerimi açamıyorum